martes, 31 de marzo de 2009
Río de Janeiro, 31 mar (EFE).-
La adopción del etanol de caña de azúcar como combustible en lugar de la gasolina puede reducir las emisiones de gases contaminantes hasta un 73 por ciento, según un estudio del Gobierno brasileño del que informa hoy el diario Valor.De acuerdo con la investigación de la estatal Empresa Brasileña de Pesquisa Agropecuaria (Embrapa), las emisiones de dióxido de carbono y de óxido nitroso provocadas por el etanol son en un 73 por ciento inferiores a las lanzadas por la gasolina.
Los citados gases son dos de los mayores responsables por el efecto invernadero y de los consecuentes cambios climáticos.
El estudio tiene en cuenta no sólo las emisiones de gases de los vehículos sino también todo el proceso de producción, procesamiento y distribución de los dos combustibles, ya que la extracción y el refino del petróleo es significativamente más contaminante que el cultivo de la caña de azúcar y su procesamiento.
Según el diario económico Valor, los resultados del estudio serán presentados el próximo jueves en Londres por el presidente brasileño, Luiz Inácio Lula da Silva, en la Cumbre del G-20, que reúne a los países más desarrollados y a algunos de los principales emergentes.
De acuerdo con el diario, Lula pretende aprovechar la Cumbre para promover el etanol que Brasil produce a partir de caña de azúcar como una alternativa tanto para reducir las emisiones de gases contaminantes como para disminuir la demanda mundial de petróleo.
Brasil es el mayor productor y exportador mundial de etanol de caña de azúcar y el consumo del combustible alternativo en el país ya supera el de la propia gasolina.
Brasil ha transferido su tecnología a varios países latinoamericanos y africanos con la intención de promover el aumento de la producción y del consumo mundial de etanol.
De acuerdo con el estudio de la Embrapa, si toda la flota brasileña de vehículos que aún utiliza gasolina fuese convertida a etanol el país dejaría de emitir 53,3 millones de toneladas de gases contaminantes al año.
Ese volumen representa cerca del 14 por ciento de las emisiones totales de dióxido de carbono de un país como Francia.
El balance energético es "ampliamente favorable" al etanol, por lo que "el presidente Lula podrá mostrar eso con orgullo a los líderes de las mayores economías globales", aseguró a Valor el inglés Robert Boddey, investigador de la Embrapa y uno de los responsables por el estudio.
Haz clic aquí.
Despois de ler este documento damonos de conta da importancia que cada vez máis lle prestamos ó tema do medio ambente quizá xa sexa demasiado pronto para correxir este erro ó 100% pero si podemos evitar que esto siga crecendo a pasos axigantados para isto aparecen teorías para baixar as emisións de contaminante á atmosfera como neste texto. Pois ben este é unha das tantas noticias que a diario sale na prensa relacionada co medio ambente.
domingo, 29 de marzo de 2009
Los embalses extremeños del Tajo están al 62,08% y los del Guadiana al 53,4% Mérida, 29 mar (EFE).-
Los embalses extremeños del Tajo cuentan con 3.927 hectómetros cúbicos de agua, el 62,08 por ciento de su capacidad, mientras que los del Guadiana almacenan 4.161,1 hectómetros cúbicos, el 53,4 por ciento, según han informado a EFE esta semana responsables de las confederaciones hidrográficas.
En su conjunto las dos cuencas que abastecen a Extremadura -Tajo y Guadiana- están al 54,74 por ciento de su capacidad, que es de 19.636 hectómetros cúbicos, ya que almacenan 10.749 hectómetros cúbicos.
El pantano extremeño de la cuenca del Tajo que tiene una mayor cantidad de agua embalsada es el de Alcántara, con 1.792 hectómetros cúbicos, el 56,70 por ciento de su capacidad, que es de 3.160 hectómetros cúbicos.
En esta relación le siguen el de Valdecañas, con 907 hectómetros cúbicos (62,72 por ciento de su capacidad); el de Gabriel y Galán, con 555 (60,92 por ciento); el de Cedillo, con 251 (96,53 por ciento); y el de Torrejón, con 170 (90,42 por ciento).
Por el contrario, los embalses extremeños del Tajo que cuentan con una menor cantidad de agua embalsada son los de Salor, con cuatro hectómetros cúbicos, lo que supone el 28,57 por ciento de su capacidad; Portaje, con 11 hectómetros cúbicos, el 47,82 por ciento; Guijo de Granadilla, con 11 (84,61 por ciento) y Cáceres-Guadiloba, con 11 (55 por ciento).
El embalse de Rivera de Gata almacena 30 hectómetros cúbicos de agua (61,22 por ciento); Jerte-Plasencia 38 (64,40 por ciento); el de Valdeobispo 50 (94,33 por ciento); el de Borbollón 59 (67,04 por ciento); y el de Baños 38 (92,68 por cien).
Respecto a los pantanos extremeños de la cuenca del Guadiana, los que cuentan con una mayor cantidad de agua embalsada son el de La Serena con 1.597,8 hectómetros cúbicos (49,6 por ciento); Cíjara, con 826,1 (54,9 por ciento); Orellana con 666,6 (82,5 por ciento); García de Sola con 197,8 (35,7 por ciento); Alange con 254,2 (29,8 por ciento); Zújar con 245,9 (81,5 por ciento); y Villar del Rey, con 87 (67 por ciento).
Los embalses de Tentudía con 3,1 hectómetros cúbicos (62 por ciento); Cornalvo, con 1,2 (39,6 por ciento); Proserpina, con 3,6 (71% por ciento); Cubilar, con otros cuatro (66,2 por ciento); Boquerón con 4,7 hectómetros (84,6%); y Gargáligas, con 15,8 (74,1%) son lo que cuentan con una menor reserva de agua acumulada.
Por su parte, la presa de Los Molinos cuenta con 33,7 hectómetros cúbicos (100 por cien); Sierra Brava, con 126,3 (54,3 por ciento); Ruecas, con 40,2 (95,9 por ciento); Horno Tejero con 19,3 (79,2 por ciento); Canchales con 15,9 (61,5 por ciento); Cancho del Fresno con 11,8 (77,6 por ciento) y Montijo con 11,2 (100).
Para máis información clic aquí.
Despois de ler esta noticia todos nos preguntamos e se estes envalses chegasen a romper?que pasaría?¿quedariamos todos inundados? Son preguntas típicas pero que poden ocurrir realmente o que provocaría unha época de crise moito peor...chegando incluso a ser un dos países como os arrasados polo tsunami quizá nos queixemos de vicio vendo a situación de outros países menos desenvolvidos.
martes, 10 de marzo de 2009
Philips duplica sus ventas en productos ecológicos.
|
martes, 16 de diciembre de 2008
CHILE: ¿QUÉ HACEMOS CON LA BASURA?
La basura es todo aquello considerado como desecho y que se necesita eliminar. La basura es un producto de las actividades humanas al cual se le considera sin valor, repugnante e indeseable por lo cual normalmente se le incinera o se le coloca en lugares predestinados para la recolección para ser canalizada a tiraderos o vertederos, rellenos sanitarios u otro lugar.
Normalmente, cuando arrojas algo que no te sirve, va a parar al tarro de basura. Luego pasa el camión recolector, vacía el tarro y ya no vuelves a saber de ella. ¿Se acabó el problema? ¿Desaparece la basura? ¡No, no lo creas! ¿Qué piensas que ocurre luego con ella?
Para máis información premer http://www.giresol.org/index.php?option=com_content&task=view&id=244&Itemid=116
Na miña opinión, esta é un dos grandes problemas que existe na nosa sociedade e do cal a maioría das persoas pensas que este problema afectará a uns poucos e dentro de moito tempo, non hai moitas solucións para este problema pero o que si que é certo que as medidas preventivas cando se poden aplicar é neste momento, non cando o problema esté máis avanzado. Algunhas das medidas preventivas poden ser desde o simple feito de facer a reciclaxe nos nosos fogares, como utilizar os materias imprescindibles para non xerar escesivos residuos ou mesmo utilizar productos como patacas peladas,mexillóns sen cuncha... Productos que aínda que non sepan igual que un producto da casa permitan unha reducción dos residuos producidos nas casas.
La protección ambiental primará sobre el urbanismo.
El Consejo de Ministros aprobó el viernes el anteproyecto de Ley del Patrimonio Natural y Biodiversidad elaborado por Medio Ambiente. Esta iniciativa persigue garantizar la conservación de la importante diversidad biológica española y de sus espacios naturales.
Los principios que han inspirado esta norma se centran en la prevalencia de la protección ambiental sobre la ordenación territorial y urbanística. Por ese motivo, la ley contempla que sólo se podrá proponer la descatalogación total o parcial de un espacio de la Red Natura 2000 cuando así lo justifiquen los cambios provocados por la evolución natural.
Para máis informacion premer aquí.
Na miña opinión, esta noticia pareceume que era de interés en relación os contidos vistos nestes ciclo, xa que é importante que se cree unha lei para poder conservar a biodiversidade e o patrimonio cultural para que os nosos descendentes poidan disfrutar dos nosos mismos recursos da vida. Haber se con esta nova lei nos comprometemos de unha vez por todas a velar polo interese de todos os membros desta sociedade e non que cada un mire polo seu estatus.
sábado, 13 de diciembre de 2008
XESTION AMBIENTAL.
O concepto de xestión ambiental non pode reducirse exclusivamente á conservación da natureza, á solución da problemática ambiental causada pola contaminación do aire, a auga ou o solo; ou a atención de calquera outro tipo de problemas ecolóxicos. Este conceto é moito máis amplio e profundo, xa que implica o manexo rexional do ambiente, dos recursos naturales e dos problemas que os impactan; tamén implica a paticipación concertada e articulada de todos os sectores da sociedade en torno a un propósito común que é, nas circunstancias e condicións actuales, lograr o desenvolvemento sostible, concepto éste que surxeu do cuestionamento acerca do rumbo e dinámica que adquireu o desenvolvemento humano.
As instancias federais competentes na materia son: a Secretaría de Medio Ambiente e Recursos Naturales (SEMARNAT), a Procuraduría Federal de Protección ó Ambiente (PROFEPA), a Comisión Nacional da Auga (CNA); a instancia estatal é da Secretaría de Desarrollo Sustentable ( SEDESU) e as instancias municipales dependen da estructura orgánica de cada concello.
PROGRAMA DA XESTIÓN AMBIENTAL.
Este é o programa para alcanzar os obxetivos e metas ambientales. O programa de xestión ambiental debe incluir:
- A designación das responsabilidades para alcanzar os obxetivos e as metas en cada función e nivel relevante da organización.
-Os medios e cronograma baixo os cales deben alcanzarse.
- O proceso da introducción de tecnoloxías e procedementos limpos debe ser un proceso continuo dentro da compañía. Esto levará a unha posición competitiva e manter un alto estándar de desempeño ambiental. A tarefa de construir programas de xestión ambiental dentro das compañías require, polo tanto, dun entrenamento especial de personal clave.

Preguntas que deben desenvolverse na formulación dun Programa de Xestión Ambiental:
*¿ Cal é o proceso da organización para desenvolver programas de xestión ambiental?
* ¿O proceso de planeamento de unha xestión ambiental inclúe a todas as partes responsables?
*¿ Existe un proceso de revisións periódicas do programa?
* ¿Como accesan estos programas puntos como os recursos, responsabilidades, tempos e prioridades?
*¿ Como responde o programa de xestión ambiental ás políticas ambientales e as actividades de planeación xeral?
PRINCIPAIS INSTRUMENTOS DA XESTION AMBIENTAL.
Os procesos descritos da evolución da conciencia ambiental, que se reflexan en políticas gubernamentales de protección ambiental e en respostas producidas polos axentes económicos, levaron o desenvolvemento dunha serie de ferramentas, aplicadas ós máis variados tipos de iniciativas. Aplicadas en todas as fases das iniciativas, éstas poden ser preventivas, correctivas, de remediación e proactivas, dependendo da fase en que son implementadas:
a) Evaluación de Impacto Ambiental.
A orixe da evalución de impacto ambiental, como unha actividade formalmente sistematizada e institucionalizada, débese á promulgación do National Environmental Policy Act (NEPA), en EE.UU., en 1969, incorporado noutros países solamente despois da Conferencia de Estocolmo en 1972. O incorporar a análise de impactos físicos, biolóxicos e sociais, a sua maior importancia non se refire ós seus aspectos cuantitativos, pero sí da identificación explícita dos daños e costos causados ó medio ambiente e á sociedade por axentes ou procesos destructivos.
b) Programas de Monitoreo Ambiental.
O programa de monitoreo ambiental apunta ó diagnóstico, prevención e control de deterioro ou danos ambientais que frecuentemente se provocan no ambiente, a fin de establecer sistemas de detección-prevención ou medios para solucionar os trastornos que estas alteracións ocasionan afectando á economía, a saude pública e en definitiva a calidade de vida da sociedade.
c) Análise de riscos.
Trátase dun instrumento de xestión ambiental que é desarrollado conxuntamente coa avaliación de impacto ambiental ou pode ser realizado de forma independente. Consiste na identificación de elementos e situacións dunha actividade calquera ou dun producto, que represente ricos ó medio ambiente físico e á saúde do home ou de outros organismos. Son partes dun proceso de análise de riscos:
· Identificación e clasificación de eventos peligrosos, a través de inspeccións, investigacións, cuestionarios, etc.
· Determinación da frecuencia de ocurrencia a través de cálculos de probabilidade.
· Análise dos efectos e danos asociados ós eventos a través de modelos matemáticos.
· Determinación de técnicas de control e mitigación.
d)Programas de recuperación ambiental.
Constitúe un instrumento de planificación e xestión ambiental, na medida en que debe estar previsto desde as fases iniciais dun proxecto, podendo, incluir, interferir nas orientacións técnicas do mismo e aplicarse a áreas consideradas degradadas, aquelas que resultan de procesos perxudiciais, polos cales se perden ou se reducen algunhas das propiedades do medio ambiente, tales como, calidade ou capacidade productiva dos recursos ambientais ( atmosfera, augas superficiais e subterráneas, estuarios, mar territorial, sol, subsolo e elementos da biosfera).
e)Programa de medidas de emerxencia:
Desenvoltos de forma de complementar os análises de risco, comprenden a formulación dunha serie de accións dirixidas, principalmente, a atender emerxencias no caso da ocurrencia de calquer tipo de accidente ambiental.
Un programa de medidas de emerxencia integrado, deberá englobar o maior número de áreas de traballo dun emprendemento, desde a sua formulación. É indispensable que conteña, como mínimo, o programa de intervención, para garantir a eficiencia e alto grao de control, no caso de ocurrencia dun accidente ambiental. Tendrá maior alcance e por conseguinte será máis eficiente, si tamén inclúe: estudios de medidas preventivas, có obxectivo de minimizar danos ó medio ambiente e o risco ós traballadores e población veciña; programa de capacitación en prevención de riscos e medidas de emerxencia, có obxectivo de alcanzar unha maior eficiencia no caso de accidentes; programas de comunicación, co obxectivo de manter ben informados ós funcionarios, as comunidades veciñas, á prensa e ós órganos do goberno.